روی جعبهٔ هر عطر یکی از این عبارتها نوشته شده: Eau de Toilette، Eau de Parfum، Parfum یا Extrait. این کلمهها نشان میدهند چند درصدِ آن مایع، اسانسِ خالص است و چند درصدش الکل و آب. اما موضوع فقط «درصد» نیست؛ عطرساز معمولاً برای هر غلظت، فرمول را هم کمی تغییر میدهد.
ادو کلن و ادو تویلت
ادو کلن (EDC) سبکترین غلظت است؛ حدود ۲ تا ۵ درصد اسانس. ادو تویلت (EDT) بین ۵ تا ۱۵ درصد. این دو، روشنتر و «هواتر» هستند؛ نتهای آغازین — مرکبات، گیاهان معطر، نتهای دریایی — در آنها بیشتر میدرخشند. برای صبح، برای تابستان و برای محیط کار که نمیخواهید ردّ عطرتان تا آخر راهرو برود، انتخاب درستیاند.
ادو پارفوم
ادو پارفوم (EDP) با ۱۵ تا ۲۰ درصد اسانس، پرفروشترین غلظت دنیاست. تعادلِ خوبی بین ماندگاری و پخش دارد و معمولاً نتهای قلب و پایه — گلها، چوبها، رزینها — در آن بیشتر شنیده میشوند. اگر فقط یک نسخه از عطر محبوبتان میخرید، در ۸۰ درصد موارد باید همین باشد.
پارفوم و اکستریت
پارفوم یا اکستریت دو پارفوم (Extrait) بالای ۲۰ درصد و گاهی تا ۴۰ درصد اسانس دارد. غلیظ، نزدیک به پوست، و با ماندگاریای که تا روز بعد میماند. برعکسِ تصور عمومی، اکستریت لزوماً «قویتر» به مشام نمیرسد؛ چون الکلِ کمتری دارد، پخشِ اولیهاش آرامتر است اما عمیقتر مینشیند. عطرهای شب و زمستان، و عطرهای «نیش» اغلب در این غلظت عرضه میشوند.
قاعدهٔ لیلاکس: غلظت را با «موقعیت» انتخاب کنید، نه با قیمت. یک ادو تویلتِ خوب برای ظهرِ تابستان، از هر اکستریتی بهتر است.
چند نکتهٔ عملی
- ماندگاری فقط به غلظت وابسته نیست؛ نوع پوست، رطوبت هوا و جنس نتها هم تعیینکنندهاند. عطرهای چوبی و آمبری در هر غلظتی ماندگارتر از مرکباتیها هستند.
- برخی برندها نسخهٔ EDP و EDT را با فرمولهای متفاوت میسازند؛ ساواج EDT با ساواج الکسیر تقریباً دو عطر جداست. پیش از خرید نسخهٔ جدید، آن را جدا تست کنید.
- اکستریت را کمتر اسپری کنید: دو اسپری روی گردن و مچ کافی است.
