زبانِ رایحه‌ها

صمغِ تیرهٔ درختِ آکیلاریا؛ گران‌ترین مادهٔ عطرسازی. چوبی، دودی، کمی حیوانی.

خامه‌ای، نرم و شیری؛ پایهٔ بسیاری از عطرهای یونیسکس. صندلِ هندیِ مایسور مرغوب‌ترین است.

شیرین و گرم؛ از غلافِ وانیلِ مادگاسکار یا بوربون. ستونِ خانوادهٔ شرقی و گورماند.

ملکهٔ گل‌ها؛ رزِ ترکی تندتر و رزِ گراس (فرانسه) نرم‌تر و عسلی‌تر است.

امروز کاملاً مصنوعی؛ حسِ پوستِ پاک و ملافهٔ تازه. پایهٔ نامرئیِ بیشترِ عطرها.

نه کهربای سنگی؛ ترکیبی از لابدانوم، بنزوئین و وانیل. گرم، رزینی و شیرین.

مرکباتِ تلخِ کالابریا؛ آغازِ درخشانِ بیشترِ عطرهای کلاسیک و همهٔ شیپرها.

چرمی، تلخ و فلزی؛ نتِ امضای عطرهای شرقیِ مدرن مثل باکارات رژ ۵۴۰.

برگِ خشکِ خاکی و شکلاتی؛ در شیپرها و شرقی‌های مدرن نقشِ اصلی دارد.

رزینِ کلیساها و مسجدها؛ دودی و معنوی. در عطرهای دریایی هم عمق می‌سازد.

گلِ سفیدِ شبانه؛ خامه‌ای، پرقدرت و کمی نارکوتیک. برای جسورها.

تلخ، جنگلی و مرطوب؛ پایهٔ همهٔ شیپرها و فوژرها، امروز اغلب بازسازی‌شده.