عطرسازها برای طبقهبندیِ رایحهها از «خانوادهها» استفاده میکنند؛ گروههایی که بر اساسِ نتهای غالب تعریف شدهاند. شناختنِ این خانوادهها مثل شناختنِ ژانرهای موسیقی است: اگر بدانید جاز دوست دارید، در فروشگاه گم نمیشوید.
گلی (Floral)
بزرگترین خانوادهٔ عطرهای زنانه. از یک گلِ تنها (سولیفلور) مثل رز یا توبروز تا دستهگلهای پیچیده. زیرشاخهها: گلیِ سبز، گلیِ میوهای، گلیِ پودری. نمونهها: ژادور، بلومِ گوچی، دلینا.
شرقی و آمبری (Oriental / Amber)
گرم، شیرین و پُر؛ وانیل، رزینها، ادویه و مشک. عطرهای شب و زمستان. شالیمار در سال ۱۹۲۵ این خانواده را تعریف کرد؛ امروز باکارات رژ ۵۴۰ و توباکو وانیل ادامهاش هستند.
چوبی (Woody)
صندل، سدر، وتیور، عود و گایاک؛ خشک، گرم و زمینی. مردانهترین خانواده در تصورِ عمومی، اما یونیسکسهای بزرگی مثل سانتال ۳۳ و عود وود دقیقاً همینجا هستند.
شیپر (Chypre)
نامش از جزیرهٔ قبرس میآید. ساختارِ کلاسیکش: برگاموت در آغاز، رز یا یاسمن در قلب، خزهٔ بلوط و لابدانوم در پایه. تلخ، شیک و بالغ. کوکو مادمازل نسخهٔ مدرن و اونتوس نسخهٔ میوهایِ آن است.
فوژر (Fougère)
یعنی «سرخس» — گرچه سرخس بویی ندارد. اسطوخودوس، کومارین و خزهٔ بلوط؛ ستونِ فقراتِ عطرهای مردانهٔ کلاسیک، از افترشیوهای قدیمی تا وایِ ایو سن لوران و لیبره که همین ساختار را زنانه کرد.
تازه (Fresh)
خانوادهٔ چتری برای مرکباتی، دریایی، سبز و آروماتیک. صبح، تابستان و محیطِ کار. آکوا دی جیو، وود سیج اند سی سالت، فیلوسیکوس.
گورماند (Gourmand)
«خوردنی»ها: وانیل، کارامل، شکلات، قهوه، پرالین. لا وی ا بل این خانواده را به پرفروشترینِ دنیا تبدیل کرد؛ اِنجلز شِر نسخهٔ بالغ و کنیاکیِ آن است.
چرمی (Leather)
بوی چرمِ دباغیشده، دود و توتون؛ از کلاسیکهای هرمس تا اُمبره لدرِ تام فورد. خانوادهای کوچک، اما با طرفدارانِ وفادار.
راهنمای عملی: به سه عطری که در زندگی بیشتر از همه پوشیدهاید نگاه کنید. اگر هر سه در یک خانوادهاند، حالا میدانید از کجا شروع کنید — و شاید کجا را هنوز کشف نکردهاید.
